Gehandicapt en te oud om te werken?

Posted on 6 mei 2012 by Johan | Permalink 0


Door mijn handicap is het heel erg moeilijk om een passende baan te vinden. Niet alleen omdat ik maar beperkt inzetbaar ben (voor maximaal 20 uur per week), maar ook en vooral omdat ik niet binnen ieder bedrijf aan de slag kan.
Doordat ik in een elektrische rolstoel zit is niet ieder pand even goed toegankelijk voor mij. Om nog maar te zwijgen over alle noodzakelijke voorzieningen op de werkplek zoals een rolstoeltoilet, een in hoogte aanpasbaar bureau en als het even kan zo min mogelijk drempels en obstakels.

Vanaf januari 2010 tot en met oktober 2010 heb ik bij een sociale werkvoorziening gewerkt waar ik samen met een collega een matchingsysteem met vacatures voor mensen met een handicap heb opgezet.
Vanwege mijn verhuizing moest ik mijn werk beëindigen, waarna ik tot oktober 2011 bij een communicatiebureau gewerkt heb. Door uiteenlopende gezondheidsproblemen heb ik ook daar moeten stoppen. Daarnaast was de reisafstand van huis naar werk v.v. met een rolstoeltaxi te groot (16 km. enkel).

Toch wilde ik iets om handen hebben en in januari 2012 heb ik me opnieuw aangemeld bij de G-Krachten, een initiatief van Boaborea, UWV en CNV Jongeren.

Het duurde echter nog een hele tijd voordat ik iets vernam, en ik moest zelf bellen om het balletje aan het rollen te krijgen. Eindelijk werd er een afspraak gemaakt en mocht ik op gesprek komen.
Helaas verliep dat gesprek een beetje anders dan gepland. De medewerker van UWV welke mij te woord stond vertelde me dat ik, omdat ik een Wajong-uitkering met een toeslag heb, nog maar heel moeilijk bemiddeld kon worden. Daarnaast was ik met mijn 44 jaren veel te duur voor de arbeidsmarkt.
Het kwam er dus in feite op neer dat ik onbemiddelbaar was. Ik zou me maar moeten gaan richten op hobby’s of vrijwilligerswerk, want een betaalde baan zat er voor mij niet meer in.
Deels opgelucht maar ook deels gefrustreerd en kwaad van binnen keerde ik naar huis terug. Hoe bestond het dat een bedrijf als UWV welke mensen hoort te bemiddelen naar de arbeidsmarkt de deur dichtgooit voor mensen welke in hun ogen “te moeilijk” zijn? Heeft het UWV geen verplichtingen om voor zijn cliënten op te komen en hen te ondersteunen bij het vinden van een nieuwe baan?
Het laatste wat ik onlangs hoorde was dat de bemiddeling door het UWV allesbehalve vlekkeloos verliep. Mensen met een matige tot zware handicap werden bemiddeld naar een baan waarvoor ze vanwege hun capaciteiten en/of lichamelijke beperkingen geen mogelijkheden hadden.

Geen categorie, Politiek, Samenleving

Eigen risico en CZ

Posted on 5 mei 2012 by Johan | Permalink 0


In december 2011 had ik met CZ een afspraak gemaakt om mijn eigen risico voor 2012 in termijnen te betalen. Voor mij is 220 euro heel veel geld wat ik niet in één keer op tafel kan leggen. Ik zou dan iedere maand gedurende tien maanden 22 euro betalen. Zou ik echter één keer vergeten te betalen dan zou ik uit de regeling gezet worden.
In januari 2012 ontving ik – heel netjes! – de eerste rekening, welke ik meteen betaald heb. Inmiddels had ik me aangemeld bij de Rabobank om gebruik te maken van Finbox, een digitale postbus waarin aangesloten bedrijven (ook CZ!) hun facturen kunnen plaatsen. CZ had de Finbox vrijwel meteen actief gemaakt, zodat ik ervan uitging dat alle toekomstige facturen in het Finbox-postvak terecht zouden komen.
Pas toen ik medio maart een brief van CZ ontving waarin ze mij vertelden dat ze mij uit de betalingsregeling hadden gezet werd het mij duidelijk dat er ergens een fout was gemaakt. Een telefoontje naar CZ leverde weinig meer op dan wat ik al wist. Ik kon echter, door een fout of beperking in het computerprogramma, niet opnieuw in de regeling worden opgenomen. Er zou nog wel een regeling getroffen kunnen worden waarin ik 25 euro per maand zou betalen, maar ook hier gold het credo: één keer vergeten is einde oefening…

Ik heb ingestemd met deze regeling, want ik kan niet zomaar 200 euro ophoesten…

In 2011 ben ik gedurende een half jaar poliklinisch behandeld in een revalidatiecentrum. Omdat ik gebruik moest maken van zittend vervoer (taxi) kostte mij dit voor één jaar 91 euro.

In januari 2012 ben ik één keer met de taxi naar het revalidatiecentrum gereisd voor een controle bij de revalidatiearts. Als ik me niet vergis was het in het verleden zo dat je met een machtiging voor zittend taxivervoer gedurende één heel jaar en zonder bijbetalen kon reizen naar je zorgverlener, ongeacht of je machtiging nu in januari of in juni inging?
Ik ging ervan uit dat deze regeling nog steeds gold totdat ik in april 2012 weer een factuur van CZ in mijn brievenbus vond met een bedrag van 93 euro. Bellen met CZ gaf als resultaat dat dit bedrag per kalenderjaar betaalt moet worden. Ik voel me getild door deze praktijken, want ik heb nu binnen één jaar 184 euro betaald.

Ook hierover is er onenigheid geweest met CZ en is er opnieuw een betalingsregeling getroffen van 3×25 euro en 1×18 euro. Maar… De brief van CZ was op een dergelijk harde toon geformuleerd dat het eigenlijk schandalig was! Ze dreigden mij dat wanneer ik één keer zou vergeten te betalen ik weer uit de regeling gezet zou worden. Daarnaast zou er mogelijk een deurwaarder ingeschakeld worden.

Wat is dit voor ongein? Kan CZ niet meer normaal met mensen omgaan, of hebben ze het fatsoen inmiddels ingeleverd voor het markteconomisch denken? Ik heb in het verleden altijd netjes alle rekeningen betaald, en dan geeft het geen pas om dergelijke harde brieven rond te sturen!
Daarnaast, wanneer CZ verzaakt om adequate actie te ondernemen (op tijd facturen verzenden!) zal het niet aan mij liggen wanneer er iets fout gaat. Het is de verantwoording van CZ om ervoor zorg te dragen dat de door hen opgelegde regeltjes goed worden uitgevoerd. Daar hoort ook een correcte facturatie en administratie bij.

Gezondheidszorg, Samenleving

De informatiestroom binnen het UWV

Posted on 12 januari 2012 by Johan | Permalink 0

UWV
Maandagochtend, 9 januari 2012, gebeld met het UWV over een openstaande factuur van mijn taxibedrijf. Ik zou binnen 24 uur teruggebeld worden. Het bleef echter twee dagen akelig stil, zodat ik donderdagmorgen 12 januari 2012 nogmaals gebeld heb. Na drie keer doorverbonden te zijn kwam er een medewerker aan de lijn welke een aantal telefoonnummers van me had. Het eerste nummer wat hij opnoemde bleek mijn oude telefoonnummer te zijn. Vreemd, want ik had mijn adreswijziging per 16 oktober 2010 (!) toch al ruim op tijd doorgegeven!? Daarnaast komt de correspondentie van het UWV wel op mijn nieuwe adres aan.

Het lijkt erop dat het computersysteem van het UWV aan spontane indigestie lijdt, of ten minste te kampen heeft met redundante gegevens, waardoor de juiste informatie niet boven water gehaald kan worden.

Hierdoor kunnen er ernstige fouten gemaakt worden welke voor de betrokkenen veel geld kunnen kosten, terwijl de fout binnen de organisatie van het UWV ligt. Het zou beter zijn om alle gegevens in een centrale database op te slaan, een beperkt aantal mensen te belasten met de gegevensverwerking, zodat de gegevens altijd up-to-date zijn.

Helaas lijkt dit bij het UWV niet het geval te zijn…

Copyright © 2012 – Johan van den Boogaard

Informatietechnologie, Samenleving , , ,

De nieuwe vice-president der Staten Generaal

Posted on 20 december 2011 by Johan | Permalink 0

CDA, VVD en PVV

Het ultra-rechtse kabinet Rutte 1 lijkt indertijd doelbewust minister Piet Hein Donner (CDA) naar voren geschoven te hebben als kandidaat vicepresident van de Staten Generaal. Dit werd echter in alle toonaarden door zowel de minister zelf als de coalitie ontkend. Toch heeft het er alle schijn van dat de hele kwestie al lang in kannen en kruiken was; al voordat het officieuze persbericht naar buiten kwam dat Donner de functie zou krijgen. Daarom gaan er op dit moment stemmen op tot een onderzoek naar de onpartijdigheid van de benoeming.
Een aantal aspirant-kandidaten voelen zich ernstig gepasseerd en hebben de zaak aanhangig gemaakt bij de Nationale Ombudsman, welke zij om een onderzoek verzocht hebben. Deze heeft minister Opstelten (VVD) vragen gesteld omdat hij verantwoordelijk was voor de procedure tot benoeming en aanstelling van een nieuwe vicepresident. Na beantwoording hiervan zal de ombudsman beslissen of er een uitgebreider onderzoek komt naar de hele gang van zaken.
Volgens minister-president Mark Rutte is de hele procedure correct en transparant verlopen en zou hij het de volgende keer weer op deze wijze doen.

Toch lijkt het er zeer sterk op dat de benoeming van Donner een strategische zet van de coalitiepartijen (VVD, CDA en PVV) is om op die manier een breder draagvlak te kunnen creëren om zo haar desastreuze plannen door de Senaat te kunnen loodsen.

We hebben dit al meer gezien. Mensen uit de “hogere kringen” bezetten strategische posten binnen de hiërarchie om op die manier hun vrienden hogerop te helpen. Feitelijk is dit een veredelde vorm van nepotisme, want het hele zaakje stinkt behoorlijk naar vriendjespolitiek!

In ieder geval is dit een regelrechte schoffering van de democratie wanneer zal blijken dat de aspirant-kandidaten het bij het rechte eind hebben. In dat geval zal de binnenlandse spanning nog verder oplopen en dreigt het gevaar dat de huidige coalitiepartijen in het door hen zelf opgeworpen drijfzand ten onder zullen gaan.

(Nou ja, gevaar? Ik denk dat veel mensen er niet lang meer rauwig om zullen zijn..?)

Copyright © 2011 – Johan van den Boogaard

Politiek, Samenleving , , , , ,

De Kwestie: Bijzondere Bijstand

Posted on 11 december 2011 by Johan | Permalink 0

Sinds mijn besluit om rond te komen van een uitkering ben ik bezig om bijzondere bijstand aan te vragen voor een aantal van mijn noodzakelijke kosten. Ik heb verzorging en hulp in het huishouden nodig. Daarnaast kan ik de kosten voor mijn ziektekostenverzekering amper opbrengen, zodat de sociale dienst de aanvullende verzekering voor zijn rekening neemt (wanneer dit toegekend wordt!). Deze heb ik nodig omdat een aantal van mijn kosten enkel vanuit de aanvullende verzekering gedekt worden. Verder maak ik gebruik van een maaltijdservice omdat ik door mijn spasme niet zelf kan koken (alle dagen friet is ook niet gezond!).

De formulieren van de aanvraag heb ik op 9 november 2011 met bijbehorende bijlagen per e-mail naar de sociale dienst gestuurd.

Op 30 november 2011 kreeg ik bericht van de sociale dienst dat er een aantal stukken ontbraken. Deze heb ik op 4 december 2011 als bijlagen (18 stuks!) per e-mail verzonden. Het punt is dat het formulier voor de aanvraag heel erg onduidelijk is welke formulieren en gegevens je moet opsturen, zodat ik dit pas achteraf heb kunnen doen.

Op 6 december 2011 ontving ik weer een brief van de sociale dienst waarin ze zeiden dat er gegevens ontbraken, hoewel ik voor 100% zeker wist dat ik deze had meegezonden. Controle van mijn gegevens en e-mail wees dit zelfs uit! Ik heb de betreffende ambtenaar (CT) daar persoonlijk op aangesproken en gezegd dat alle gegevens in haar bezit zijn.

Toch bleef CT stug volhouden dat ze nog een salarisspecificatie van mijn oude werkgever wilde hebben. Deze heb ik nog niet gehad (is inmiddels wel opgevraagd!), dus die kon ik haar ook niet geven. Echter, ik had haar een salarisstrook van december 2010 en januari 2011 gestuurd, waarop precies dezelfde bedragen stonden. Ik heb gedurende mijn hele “werkzame” periode hetzelfde salaris gehad. CT nam daar echter geen genoegen mee, want ze wilde ook kunnen zien of ik reiskostenvergoeding had gehad. Daarmee kon ik haar heel vlug uit de droom helpen, want ik heb nog steeds rekeningen liggen van het taxibedrijf voor betaling van een eigen bijdrage voor het vervoer van mijn huis naar werk v.v. De kosten zijn dusdanig hoog opgelopen dat ik deze op dit moment nauwelijks kan betalen, omdat het taxibedrijf op onregelmatige basis facturen stuurde en mede afhankelijk was van de verwerkingssnelheid van het UWV.

Op 7 december 2011 vroeg CT weer om een salarisspecificatie van mijn oude werkgever en een specificatie van mijn Wajong-uitkering. Deze laatste had ik al twee keer doorgezonden en dus werd ik al een beetje cynisch. Ik mailde haar terug in welke bestanden ze de gegevens kon vinden.

Op 9 december ontving ik weer een brief van de sociale dienst met een verzoek om gegevens op te sturen. Nu was voor mij de boot echt aan! Ik mailde CT terug dat ik het vermoeden had dat het binnen de sociale dienst een zooitje was, en dat ik mijzelf aanbood om binnen hun afdeling het archief te komen beheren. Uiteraard wel tegen een marktconform salaris…

Ik was het vele gezeur spuugzat!

Op 10 december 2011 heb ik CT nogmaals gemaild en haar medegedeeld dat als ze bleef volharden in haar gelijk ik haar manager over deze kwestie zal aanspreken.

Update 13 december 2011: Dreigen lijkt te werken. Zojuist om 16:30 uur telefoon gehad. Ik krijg alles toegewezen behalve de langdurigheidstoeslag. Ik ben nu dus ontzettend opgelucht, want het geeft me weer ademruimte…

Copyright © 2011 – Johan van den Boogaard

Politiek, Samenleving , , , , , ,

De Kwestie: Valys

Posted on 8 december 2011 by Johan | Permalink 0


Vandaag lag de nieuwsbrief van Valys in mijn brievenbus. Hoewel er al langer sprake was dat het lage persoonlijke kilometerbudget (PKB) teruggebracht zou worden van 750 naar 450 kilometers op jaarbasis, is er in de media weinig aandacht voor geweest.
Minister Veldhuijzen van Zanten-Hyllner heeft dit besloten omdat de kosten voor het bovenregionale vervoer de afgelopen jaren fors zijn gestegen en daardoor een groot stempel op de begroting van het ministerie van Volksgezondheid, Welzijn en Sport (VWS) drukten. Als belangrijkste oorzaken werden aangegeven dat veel pashouders Valys gebruiken voor van deur-tot-deur vervoer en een toename van het aantal pashouders.
Pashouders met een hoog PKB worden ontzien omdat deze mensen vanwege medische en/of ergonomische redenen geen gebruik kunnen maken van de trein, ook niet wanneer zij met begeleiding reizen. Hun PKB blijft gehandhaafd op 2250 kilometer op jaarbasis.

Bovenstaande is de strekking van het artikel in een notendop. Feitelijk is het een ordinaire bezuiniging, want de minister beknot zo de bewegingsvrijheid van veel mensen met een handicap welke in de buitengebieden wonen of een slechte aansluiting met het openbaar vervoer hebben. Het wordt voor hen dan zeer moeilijk om hun sociale contacten te onderhouden, tenzij ze bereid zijn om – wanneer het budget op is – de kilometers voor eigen rekening te nemen. Dit is voor velen een onhaalbare kaart. Mensen met een handicap hebben het vaak niet breed, en wanneer dan hun enige mogelijkheid om buiten de deur te komen nog verder wordt ingekrompen rest er niets anders meer dan achter de geraniums te bivakkeren.

Zie ook de link naar Makkers Unlimited.

Copyright © 2011 – Johan van den Boogaard

Politiek, Samenleving , , ,

Phishing-email in omloop

Posted on 15 november 2011 by Johan | Permalink Reageren uitgeschakeld

 

 * UPDATE *  Dinsdag, 29 november 2011

Op dit moment kunnen mensen met een UPC account last hebben van zogenaamde phishing-emails. Dit zijn e-mails, verzonden door criminelen, welke op deze manier proberen om uw persoonlijke gegevens (naam, e-mail, wachtwoord, etc.) te achterhalen om er vervolgens mee aan de haal te gaan.

Dergelijke e-mails zijn vrij eenvoudig te herkennen aan het adres van de afzender of de stijl waarin de e-mail geschreven is (Vaak in gebrekkig Engels!).

Medewerkers van UPC zullen u nooit en te nimmer vragen om uw persoonlijke gegevens!

Reageer niet op dergelijke e-mails, maar verwijder deze meteen van uw computer!

Wanneer u mensen kent met een UPC of Chello account wordt u vriendelijk verzocht om hen hierop te attenderen. U kunt hen een link naar deze pagina geven. Hopelijk kunnen we zo een halt toeroepen aan deze criminaliteit.

Mocht u onverwijld al op deze e-mail zijn ingegaan, dan wordt u dringend geadviseerd om contact op te nemen met het UPC Helpcenter: 0900-1580 (10 cpm).

Wanneer u twijfelt aan de echtheid van de mails, dan kunt u het beste de broncode ervan inzien. Bij Mozilla Thunderbird gebruikt u hiervoor de toetscombinatie ctrl+u.

  • Let op de stijl en grammatica van de gebruikte taal. Vaak duidt een gebrekkig taalgebruik in combinatie met het verzoek om gegevens al op een vorm van phishing.
  • Wanneer u bij Received een IP-adres ziet staan dat begint met de codes 192.168.xxx.xxx, dan kunt u er bij voorbaat al vanuit gaan dat het mailtje vals is, omdat deze adressen gegenereerd worden door routers.
  • Een aantal mails laten als afzender Intermail zien, wat duidt op een online mailsysteem als Hotmail of Google Gmail. Ook dit is verdacht!
  • Verder kunt u (soms) de oorspronkelijke afzender achterhalen. Deze staat in het veld X-Authenticated-User.
  • Als laatste kunt u ook de data en tijden vergelijken waarop de e-mail verzonden is. Staat er achter de tijd een code als bijvoorbeeld +0530, dan betekent dit dat de mail van buiten de West-Europese tijdzone komt, en dus meteen als verdacht kan worden aangemerkt.

Ter illustratie zal ik een aantal voorbeelden van een dergelijke e-mail geven:

Voorbeeld 1

Onderwerp: Dear Account Owner!
Datum: Mon, 14 Nov 2011 23:01:15 +0530
Van: Welcome To U.P.C <department@hangsengebanking.tk>
Antwoord naar: <alertweb11@hotmail.co.uk>

This message is from U.P.C messaging center to
all U.P.C . email owners. We are currently upgrading our
data base and e-mail center. We are deleting allunused U.P.C email to create
more space for new one.To prevent your account from closing you
will have to update it below so that we will know that it\'s a present
used account.

However U.P.C email system has been receiving
complaints from our customer for unauthorised use of the
U.P.C system email. As a result we are making
an extra security check on all of our Customer mailbox in
order to protect their information from theft and fraud.

You are advice to fill the columns correctly.

Username:
Password:
E-Mail:
Re-Password:

Note : Incorrect information can lead to penalties, confiscation
or suspension of your account.

Thanks for your co-operation.

Thanks
U.P.C Inc.
Management.

Voorbeeld 2

Onderwerp: Geachte Upc User Account
Datum: Mon, 28 Nov 2011 12:58:46 +0530
Van: Upcmail User <support@upc.nl>
Antwoord naar: <upgread.account@usa.com>

Door de congestie in alle Upcmail user account en het verwijderen van
alle ongebruikte accounts, dan zouden we alle ongebruikte accounts te
sluiten, moet u Bevestig uw e-mail door het invullen van uw login-gegevens hieronder na
te klikken op het antwoord Botton, zal uw account worden geschorst binnen 48
uur voorgrond veiligheidsredenen.

Gebruikersnaam :..........................
Wachtwoord :............................
Geboortedatum :.......................
Telefoon :........................
Land of regio :..............

Met vriendelijke groet,
Upcmail Management.

Copyright © 2011 – Johan van den Boogaard

Informatietechnologie

Elitezorg: De tandarts in 2012

Posted on 14 november 2011 by Johan | Permalink 0

Tandarts aan het werk

Tandarts aan het werk


Per 1 januari 2012 vindt er een experiment (…) plaats waarbij tandartsen zelf hun tarieven mogen bepalen. Dat kan betekenen dat mensen met een minimuminkomen (en/of een slecht gebit) de tandarts gaan mijden uit angst voor torenhoge rekeningen.

Minister Schippers wil de tarieven voor de tandartszorg loslaten om zo een vrije marktwerking te stimuleren. In het verleden hebben we dit ook in andere segmenten gezien (vervoer, telecommunicatie), welke juist het tegengestelde effect gaven. De prijzen werden steeds verder opgevoerd en de kwaliteit boerde achteruit.

In de zorg speelt vooral de prijsvorming een belangrijk aspect. Tandartsen zullen de kans zien om hun tarieven te verhogen, hoewel ze toch rekening moeten houden met het feit dat ze zichzelf niet uit de markt prijzen.

Wanneer een tandarts vasthoudt aan een hogere prijs dan de verzekeraar vergoedt, dan is de consument de dupe. De laatste dient dan op te draaien voor de extra kosten, ongeacht of zijn financiële situatie dat toelaat of niet. Het staat de consument vrij om een andere (lees: goedkopere) tandarts te zoeken, maar doorgaans kunnen we ervan uitgaan dat de prijzen niet zo ver uit elkaar zullen komen te liggen.

Het risico bestaat dat binnen afzienbare tijd alleen nog mensen naar de tandarts gaan welke de tarieven kunnen betalen. De maatschappelijke tweedeling tussen arm en rijk zal dan letterlijk en figuurlijk weer zichtbaar worden…

Copyright © 2011 – Johan van den Boogaard.

Gezondheidszorg , , ,

Eigen schuld

Posted on 9 november 2011 by Johan | Permalink 2

Ik heb een handicap. Is dat mijn schuld? Ik dacht het niet! Door een samenloop van omstandigheden ben ik als peuter ziek geworden. Nu ben ik spastisch, maar mijn leven loopt op wieltjes. Spreken is niet mijn sterkste kant, maar schrijven kan ik des te beter. Ik ben een denker, een filosoof. Ik probeer de zonnige kant van het leven te zien, al is dat vaak heel moeilijk. Zeker met alle bezuinigingen welke nu op mijn pad komen. Je zou er bijna depressief van worden!

De huidige bezuinigingen komen bij mij over als een soort van “eigen schuld, dikke bult” (hoewel ik niet eens zwanger ben, laat staan het kan worden!). De overheid onttrekt zich aan haar verantwoordelijkheid om te zorgen voor de sociaal en maatschappelijk zwakkeren. De rekening voor de tekorten in het zorgbudget wordt vooral bij hen op het schoteltje gelegd, hoewel zij part noch deel hebben aan deze situatie. Volgens de overheid hebben mensen teveel zorg afgenomen, waardoor de kosten elk jaar weer met een paar miljard euro stijgen.
Echter, dit is niet waar, want de schuld dient eerder gelegd te worden bij mismanagement binnen zorginstellingen en de politiek. De steeds maar toenemende privatisering en liberalisering binnen onze maatschappij heeft geleid tot grote problemen op diverse vlakken, maar ook binnen de gezondheidszorg. Overwaardering van managers en andere bestuurders heeft geleid tot exorbitante uitwassen waarmee vaak miljoenen euro’s gemoeid zijn. Wanneer een bestuurder opstapt ontvangt hij nog eens een mooie bonus bovenop zijn normale gage. De vraag “Kan dit ophouden?” mag niet eens gesteld worden, maar moet veel eerder worden omgebogen in “Dit moet ophouden!”. Pas dan kunnen de problemen structureel worden opgelost!
Ter vergelijking: voor de privatisering waren veel bedrijven ondergebracht bij de overheid (nutsbedrijven), waardoor zij financieel gezond(er) waren. Na de privatisering moesten deze bedrijven opeens gaan werken met een winstoogmerk, om zo zelf hun broek op te kunnen houden. De prijzen stegen en de service en kwaliteit werden slechter. De dienstverlening werd steeds verder uitgekleed, zodat er aan het einde van de rit nog slechts een marginaal deel over was van een eens florerend bedrijf.
Zo gaat het ook in Zorgland. Steeds meer services worden verder afgebouwd, of mensen moeten extra gaan betalen voor zaken als het meerdere keren per week douchen of een koekje bij de thee (om maar eens een zijstraat te noemen!). Het is zelfs al zo dat zorgverleners op de seconde nauwkeurig worden ingeroosterd, en er bij een minimale overschrijding al door hun leidinggevende op worden aangesproken.
Zorginstellingen zijn verworden tot fabrieken, zorgverleners zijn productiemedewerkers en de mensen..? Ach, die vormen een van de vele productiefactoren!
Klinkt dit bizar? Laat ik u dan vertellen dat de instelling waar ik voorheen gewoond heb deze termen bezigde! De zorgverleners gingen respectvol met ons om, maar achter onze rug sprak het management alsof ze te maken had met een melkveebedrijf waarvan de melk aan Campina werd verkocht.
Het wordt tijd voor een meer menselijke maat in Zorgland. Meer respect voor mensen en een bewuster gebruik van de beschikbare budgetten. Wanneer dat gebeurt kunnen zelfs de bezuinigingen van de baan en de premies voor de ziektekostenverzekering naar beneden!

Copyright © 2011 – Johan van den Boogaard.

Gezondheidszorg, Politiek , , ,

Nederlands op zijn (s)malst

Posted on 29 oktober 2011 by Johan | Permalink 0

Nederland is in verval, de bananenrepubliek is een feit! Politici rollen al ruziemakend over elkaar heen, bezuinigingen worden steevast op de sociaal zwakkeren van onze samenleving afgewenteld, en Europa..? Och arme, dat zielige Europa is de dood nabij. Spastisch wordt er nog getracht om zoveel mogelijk van het stiefkindje te redden, maar Magere Hein staat inmiddels aan de voordeur van het Europese etablissement te wachten.
Landen als Griekenland, Spanje, Portugal, Italië en zelfs Frankrijk zitten of dreigen op korte termijn in financiële moeilijkheden te komen. De Europese Centrale Bank (ECB) schooit het geld bij elkaar om de crisis (crises?) op te kunnen lossen, maar dit alles zonder een goed onderbouwd Marshallplan. Het korte termijn denken viert hoogtij in de Europese Unie (EU), zodat de werkelijke reden voor de Europese crisis onderbelicht blijft.

Redenen

Want wat is nu de werkelijke reden voor de crisis? Allereerst heeft de EU een kapitale fout gemaakt door de zwakkere EU-landen toe te laten tot de Europese Monetaire Unie (EMU). Daarnaast heeft de invoering van de Euro als wettelijk geldig betaalmiddel de prijzen binnen de EU in amper 10 jaar tijd met 250% opgedreven! Mensen kunnen nog maar amper de primaire levensbehoeften zoals de huur of hypotheek, vaste lasten en eten betalen, of dreigen zelfs uit hun huis te worden gezet. De voedselbanken worden vanaf volgend jaar gekort in hun subsidie, zodat ook zij het hoofd niet meer boven water kunnen houden. Het gevolg zal zijn dat de sociaal zwakkeren in onze samenleving voor een keuze worden gesteld: honger lijden of een zwerversbestaan op straat.
Het kabinet heeft enkel oog voor de eigen sores zoals bijvoorbeeld de crisis in Europa. Dat de eigen bevolking honger lijdt en moet zien rond te komen van een schamele uitkering interesseert hen niet! Daarnaast verhoogt het kabinet allerlei eigen bijdragen en worden een aantal toeslagen (welke voor de sociaal zwakkeren noodzakelijk zijn) linea recta over de schutting geworpen.

Liberalisering

Liberalisering van de maatschappij (het loslaten van allerlei taken van de overheid) heeft geleid tot veel onrust bij burgers en bedrijven. Een bedrijf als de ouderwetse PTT werd opgesplitst in een tak communicatie (KPN) en een tak postbezorging. De laatste tak is de afgelopen vijftien jaren verschillende keren overgenomen en van naam veranderd. Daarnaast kwamen er bij iedere reorganisatie opnieuw mensen op straat te staan, waarvan een groot aantal te oud was om zich opnieuw op de arbeidsmarkt te begeven. Het gevolg: een groeiend aantal ouderen op de arbeidsmarkt en een vernietiging van kennis en kapitaal.
De afgelopen twintig jaren heeft de overheid steeds meer van haar taken aan de vrije markt overgelaten. Het plan was dat de concurrentie de prijzen positief zou beïnvloeden, waardoor de prijzen laag zouden blijven. Het tegendeel bleek waar.
Steeds meer geliberaliseerde bedrijven komen in opspraak omdat de directie (en de raad van commissarissen) exorbitant hoge bonussen incasseren, terwijl de werkman wordt afgescheept met een relatief laag salaris. Mensen pikken dit niet meer, en komen hiertegen in verzet. Denk bijvoorbeeld aan de Occupy-beweging zoals deze nu overal ter wereld actief wordt.

Balkenendenorm

Een aantal jaren geleden heeft het kabinet Balkenende II een maximum salaris afgesproken (de Balkenendenorm), wat inhoudt dat openbare bestuurders niet meer zouden mogen verdienen dan de Minister President. Dat veel bedrijven zich niet aan deze norm houden, hoeft niet te verbazen. Topbestuurders van banken, energieleveranciers, vervoersmaatschappijen en dergelijke verdienen (krijgen!) vaak een hoger salaris (exclusief bonussen) dan dat van de Minister President.
Hoewel de Nederlandse overheid hiertegen in verweer komt, krijgt ze nauwelijks voet aan de grond en gaat het roven en stelen uit de publieke middelen openlijk door.

Prijsstijgingen

De prijzen van geliberaliseerde bedrijven zijn fors gestegen. Denk bijvoorbeeld aan de Nederlandse telecom-tarieven welke tot de hoogste van Europa behoren. Zowel de Nederlandse Mededingingsautoriteit (NMa) als de Opta (Onafhankelijke Post en Telecommunicatie Autoriteit) hebben hier weinig tot geen invloed op, omdat deze bedrijven iedere keer opnieuw via andere achterdeurtjes de consument weten te bedonderen en bestelen.

Zorgland

Maar ook binnen Zorgland zijn de prijzen gestegen. Specialisten waarvan verwacht mag worden dat zij een publieke taak uitoefenen, verdienen soms wel het drie- of viervoudige van de Balkenendenorm. Daarnaast richten ziekenhuizen zelf poliklinieken op voor kwalen welke net zo goed door een huisarts behandelt kunnen worden. Dit afdwalen van de kerntaken kost de consument veel geld doordat de zorgpremies omhoog schieten en hij moet betalen voor te dure behandelmogelijkheden welke een zware financiële wissel trekken op het besteedbare budget voor de gezondheidszorg.
Huisartsen hebben de afgelopen jaren een steeds verder toenemende psychische druk ervaren, terwijl hun inkomen en praktijkbudget daalde. Daardoor werd het voor hen noodzakelijk om maatschappen en multidisciplinaire (meerdere behandelaars binnen een praktijk) praktijken op te zetten, om zo de kosten nog enigszins te kunnen drukken.
Er werden huisartsenposten ingesteld in regionale ziekenhuizen, welke niet altijd even goed bereikbaar waren of zelfs de patiënt aan zijn lot overlieten omdat ze te laks waren om effectief actie te ondernemen.

Gevolgen

De gevolgen van dit beleid zullen hard terugslaan op het te voeren kabinetsbeleid. Allereerst zullen steeds meer mensen hun heil op straat gaan zoeken doordat ze aan de bedelstaf zullen geraken. Er zal een grote toename van criminaliteit volgen omdat mensen in hun primaire levensbehoeften (voedsel) willen voorzien, en dus uit stelen zullen gaan. Puur uit noodzaak!
Mensen met een beperking welke nu nog zelfstandig leven zullen worden gedwongen tot een opname in een verzorgings- of verpleegtehuis. Ze dreigen ten onder te gaan aan alle hoge kosten en bezuinigingen welke hen door de overheid worden opgelegd. De keerzijde hiervan is dat de overheid juist meer geld kwijt is aan de dure intramurale zorg, waardoor op termijn de ziektekostenpremie nog verder verhoogd kan/zal worden.
Daarnaast zal er een toenemende sociale onrust ontstaan onder de burgerbevolking omdat ze eindelijk in de gaten gaan krijgen dat ze bestolen worden door zowel de politiek als het bedrijfsleven.

Oplossingen

De oplossingen welke ik aandraag voor de crisis zijn de volgende.

  1. Allereerst moeten we af van de inkomensonafhankelijke premie voor de ziektekostenverzekering. Laten we de premie vaststellen naar draagkracht, zodat de sterkste schouders de zwaarste lasten dragen. Mensen met een functiebeperking of chronische ziekte mogen niet gestraft worden voor het feit dat zij meer zorgkosten hebben, maar dienen juist tegemoet gekomen te worden, zodat zij met hun beperkte inkomen kunnen rondkomen.
  2. Daarnaast moeten ziekenhuizen zich gaan specialiseren en zich richten op de kerntaken. Eenvoudige medische behandelingen moeten door de huisarts worden gedaan. Dat betekent ook dat de bereikbaarheid van de huisarts verbetert moet worden. De huisartsenposten moeten, anders dan nu, regionaal verdeeld worden, zodat een huisarts bij spoed binnen tien minuten ter plaatse kan zijn.
  3. De invoering van de Euro was een slechte keuze. Niet alleen zijn de prijzen exorbitant gestegen, een groot aantal Zuid-Europese landen kan niet met de mogelijkheden en vrijheden van de Euro omgaan, zodat de rijkere Europese landen voor de onmogelijke opdracht worden gesteld om hen uit de misère te halen. De burgerbevolking van de rijkere landen is hier faliekant tegen, want aan de inheemse problematiek doen de dames en heren politici niets.
    Willen we de Euro (en Europa!) redden dan dienen we te breken met de zwakkere Zuid-Europese landen en ons te concentreren op enkel de sterkste monetaire landen. Ook de Oost-Europese landen horen niet in de monetaire Euro-unie!
  4. Stoppen met liberalisering van overheidstaken. Vijfentwintig jaar liberalisme heeft de samenleving op een punt gebracht waar de graaicultuur hoogtij viert en het sociale gezicht van bedrijven heeft plaats gemaakt voor een steeds verdergaande maatschappelijke verharding en de menselijk maat ondergeschikt gemaakt aan de financiële belangen van de grootaandeelhouders.

(Dit artikel is nog onderhevig aan wijzigingen)

Copyright © 2011 – Johan van den Boogaard.

Gezondheidszorg, Politiek , , , , , , , ,