Johan's Blogstek

Mijn kijk op de wereld van alledag...

Wet Langdurige Zorg (WLZ)

awbz_wmo

Ik ben afhankelijk van zorg, thuiszorg wel te verstaan. Al diverse keren is mij geopperd om gebruik te gaan maken van de WLZ, de Wet Langdurige Zorg. Dat zou dan betekenen dat er een nieuwe indicatie gesteld wordt welke kan bepalen dat ik moet worden opgenomen in een intramurale instelling zoals een verpleeg- of verzorgingshuis.

Nu ben ik iemand die de kaas niet van zijn brood laat eten. Ik zoek alles tot op de bodem uit, en confronteer mensen met mijn bevindingen. Om in aanmerking te komen voor de WLZ zou ik de hele dag intensieve zorg of toezicht nabij nodig hebben (1). Van beide is geen sprake!

Ik kan mezelf prima redden. De enige momenten dat ik structureel zorg nodig heb zijn ’s morgens voor de ochtendzorg en ’s avond om naar bed te gaan. Overdag doe ik mijn eigen dingen, en kan ik mij goed redden. Incidenteel kan het voorkomen dat ik ook overdag een hulpvraag heb. De gebudgetteerde zorgtijd wordt echter nooit overschreden.

Indicering

Dit jaar wordt iedereen opnieuw geïndiceerd voor zijn of haar zorg. Een direct gevolg daarvan kan zijn dat de gebudgetteerde zorguren worden ingekrompen, of dat er in ieder geval doelmatiger gewerkt moet gaan worden. Deze indicatie wordt gesteld door het Centrum Indicatiestelling Zorg (CIZ), waarna in samenspraak met de cliënt en het zorgkantoor wordt besloten welk zorgpakket het beste voldoet. Er kan ook gekozen worden voor een persoonsgebonde budget (PGB) of voor zorg in natura (ZIN) door middel van een volledig pakket thuis, waarbij de thuiszorg wordt ingeschakeld. Als laatste kan ook voor een verblijf in een zorginstelling worden gekozen.

Persoonlijke motivatie

Ik zou kiezen voor een volledig pakket thuis, en absoluut niet meer voor wonen in een zorginstelling! In het verleden heb ik daar heel veel nare dingen meegemaakt, waar ik liever niet meer aan wil denken. Ik ben gehecht aan mijn vrijheid, kan nu doen en laten wat ik zelf wil zonder lastig gevallen te worden door anderen. Ten tijde van mijn verblijf in de zorginstelling heb ik diverse keren moeten vechten om mijn gelijk te krijgen, maar ik heb het altijd gewonnen! Die voortdurende strijd was echter vaak een van de oorzaken waardoor mijn lichaam protesteerde, zelfs mijn algehele conditie verslechterde. ‘Wonen met zorg op afroep’ werd binnen no-time ‘Wonen met begeleiding’. Zorgverleners, psychologen en orthopedagogen zaten letterlijk in je nek te hijgen en keken over je schouders mee naar wat je deed.
Op dit moment heb ik, na mijn verhuizing in 2010, de rust waar ik zo naar op zoek was terug gevonden. Ik woon zelfstandig in een appartement, met zorg, maaltijdvoorziening en hulpmiddelen. Al met al is dit nog steeds een goedkopere oplossing dan intramuraal wonen. En hetgeen ik ook al tegen de mensen van de thuiszorg gezegd heb blijf ik ook hier herhalen: ik ga hier niet weg, tenzij ze mij in een houten kist naar buiten dragen!

Links

  1. Zorg in een zorginstelling, WLZ

Copyright © 2015 – 2015/01/26 @ Johan van den Boogaard

Updated: 26 januari 2015 — 12:06

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Johan's Blogstek © 2015