Johan's Blogstek

Mijn kijk op de wereld van alledag...

Wmo ellende

Vrijdag, 7 oktober 2016

Ik moet even stoom afblazen, gal spuien, zo u wilt! Ik ben er nu helemaal klaar mee! Het oeverloze gehakketak tussen ISD De Kempen, afdeling Wet maatschappelijke ondersteuning (hierna te noemen: Wmo) en Medipoint Helmond (hierna te noemen: Medipoint).

Inmiddels ben ik één (1) jaar en vijf (5) elektrische rolstoelen verder sinds op 3 oktober vorig jaar mijn oude Otto Bock B600 de geest gaf. De laksheid en traagheid waarmee zowel de Wmo als Medipoint werken is ronduit stuitend!

Mijn laatste model rolstoel is een Permobil F5. Tijdens de proefperiode in juli van dit jaar bleek deze stoel te voldoen. Er werd toen besloten om deze aan te vragen, en de stoel is op 8 augustus 2016 bij mij thuis afgeleverd. Ik ging ervan uit dat de stoel goed was, maar dat bleek een grote denkfout te zijn.

Er waren allerlei dingen dingen fout. De rugleuning stond te hoog afgesteld, de veiligheidsriem zat op een voor mij onbereikbare plaats, en er zat een rare kraak in de hoogte- en kantelverstelling. Een monteur van Medipoint die kwam kijken was zelfs van mening dat de zitdiepte te kort was en heeft daarvoor indertijd extra materiaal besteld om deze te verlengen. De technisch c.q. ergonomisch (?) adviseur van Medipoint was echter een andere mening toegedaan en dacht dat ik niet ver genoeg achterin de rolstoel zat… De aanpassing werd dus, mede op haar verzoek/advies, niet uitgevoerd!

Daarnaast kreeg ik steeds meer last van rugklachten, en had het gevoel alsof er iets van achteren in mijn rug prikte. Toen Medipoint, de Wmo en Permobil kwamen kijken bleek dat er in de rugleuning een 5 cm. dik stuk adhesieschuim was verstopt. Dit wordt gebruikt om in bepaalde gevallen extra steun in de rug te geven. Bij mij was dit niet nodig, maar wel standaard ingebracht. Dat verklaarde de klachten. Toen het eruit was verbeterde mijn rugklachten al veel, en dacht ik dat het probleem was opgelost.

Niet dus! Een paar weken later ben ik met de F5 van mijn huis naar mijn moeder gereden, een ritje van 5 kilometers. De dag erop merkte ik dat ik opnieuw last kreeg van rugklachten. Ik heb toen contact gezocht met de Wmo, en mijn vermoedens uitgesproken dat de huidige rugleuning niet voor mij voldoet. Mijn contactpersoon daar vond blijkbaar dat ik al genoeg (teveel?) geld gekost had wat betreft de rolstoelkwestie, en wilde een medische verklaring zodat ze zeker wist dat de klachten niet ergens anders vandaan kwamen.

Ik ben toen letterlijk en figuurlijk ontploft! Dit was voor mij de druppel die de emmer deed overlopen! Ik ken mezelf. Ik heb altijd heel veel rugklachten gehad. Ik had er schoon genoeg van! We zijn al een jaar bezig geweest om alles goed te krijgen en er is eigenlijk nog niets goed gegaan!

Ja, er zijn drie leenstoelen afgeleverd. Er is een You-Q Luca Class geleverd welke absoluut niet voldeed maar wel bijna zestienduizend euro kostte! Er is eerder gekeken naar het kostenplaatje in plaats van naar de mens om wie het draait! De belangrijkste motivatie was een zo goedkoop mogelijk en adequaat hulpmiddel te leveren. Goedkoop was die Luca, naar verhouding, zeker wel! Ik heb nog nooit zulke bocht gezien! Er waren heel veel goedkope materialen gebruikt, waardoor er binnen twee weken al dingen stuk gingen (spatbord brak af, armlegger scheurde in, …). Daarnaast had de Luca voor mij een zeer slechte zithouding! Ik lag in de rolstoel in plaats van actief te zitten. De beensteunen stonden in een veel te grote hoek naar voren, wat overigens niet was bij te stellen. Mijn zelfredzaamheid belandde letterlijk op een dieptepunt!

Ik heb die dag twee brieven de deur uitgedaan naar zowel de Wmo als naar Medipoint waarin ik van hen beiden een bedrag tot genoegdoening eiste! Het had nu lang genoeg geduurd!

Van de Wmo heb ik niets meer vernomen. Geen enkele reactie! Heel erg tekenend dat zij zich zo laten kennen. Van Medipoint kreeg ik de reactie dat ze mijn brief hadden doorgestuurd naar hun juridische afdeling. Ze weten dus drommels goed dat ze fout zitten en voelen zelfs nattigheid! De eis tot genoegdoening moet ten minste voor 12 oktober 2016 voldaan zijn. Zo niet, dan zie ik mij genoodzaakt om de zaak uit handen te geven.

Het frappante is ook nog dat mijn huishoudelijke hulp, welke totaal geen ergotherapeutische ervaring heeft, met een scheef oog kon zien dat ik niet goed in de rolstoel zat! Als zij dat kan, waarom kan die muts van Medipoint dat dan niet?

Waarom moet ik pijn lijden? Afgelopen nacht heb ik nauwelijks een oog dichtgedaan van de pijn en de spanningen. Ik lag maar te malen. Vanmorgen stond ik moe op…

Doodziek word ik van die gasten! Het is een forse ondermijning van mijn gezondheid, want ook mijn lichaam begint steeds meer te protesteren! Geestelijk ga ik er op den duur ook aan onderdoor, want wanneer deze kwestie zich op deze manier blijft voortslepen beland ik in een burn-out!

Ik probeer mezelf groot te houden, maar diep van binnen sloopt het me…

Updated: 7 oktober 2016 — 11:19

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Johan's Blogstek © 2015